ساراناصرنصیر

 

 

اين بار به جاي شعر، شيطان بفرست

يك مشت پريِ خيسِ عريان بفرست

 

بنشين و به حال و روزِ من زاري كن

از چشـم خـودت شبيه باران بفرست

 

نــخ‌هاي پريچـه‌هاي خـود را آرام ـ

آرام تكان بـده، برقـصـان، بفرســت

 

بفرست اگر كسي هنوز آن جا هست

تشـويق كـند مـرا به ايمان، بفرست

 

اصلاً تو خـودت بيا كـه يعني اين بار

بي‌واسـطه، بي‌بـهانه مـهمان بفرست

 

حـالا منـم و تـو و تـو و تـو، تنها ــ

يك جفت نگاهِ خيسِ خندان بفرست

 

نــخ‌هـاي مـرا تكـان بـده، مي‌رقصم

از روح خودت براي من جان بفرست...

 

از روح خودش دميـد در جان درخت

آقـا، غزلـي بـراي پـايـان بفــرســت

 

                             سارا ناصرنصير

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/٢/۱٠ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ توسط سارا ناصرنصير نظرات () |

گيــتـــار مـــي‌زد، تـــار مـــي‌زد، زار مـــي‌زد

مــثــل تــمــام فــيلــم‌هــا رگـــبار مــــي‌زد

 

كــوچــه، نمـــاي بسته و ســـارا خــــودش را

در پـــشــتِ لـــنــز دوربيـــن‌ها دار مـــــي‌زد

 

كات! خوب بود، عـالي‌تر از اين نــِ ... ولــي مَــرد

ديــوانــه شــد، ديــوانــه‌تــر گيـــتار مـــي‌زد

 

كات! بــس كــنيــد! ... حــالا نماي باز، ســارا

ســارا خـــودش را دار مــي‌زد، دار مـــي... زد

 

سارا ناصرنصير

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/٢/۳ساعت ۱٢:۱٧ ‎ب.ظ توسط سارا ناصرنصير نظرات () |

Design By : Night Melody