ساراناصرنصیر

 

 

 

 

 

دنبال من نـــگرد از اين شـــهر رفـتـــه تا ...

تا گم شــود  ميــان خـودش در سه‌شنبه‌ها

 

باران، سه‌شـنبه روي تن هفتــه ريخـــت؛ بعد

من «ما» شدم، تو «ما» شدي و چارشنبه «ما»

 

امــروز روز اول عشـــق اســـت؛ عشـــــق را

از ابتـــــداي دفتـــر من تا . . .  بــگـو! كـجـا؟

 

ما تــا كــجــا كـنار خـــيابان قـــدم زديــم

ما از كــجــا قـــدم قـــدم ســمــت انتــها؟

 

ــ من انتـــــهاي شعر تو را حـدس مـي‌زنم ...

ــ نـه، نــه، نـگـو، قـدم به قـدم عين قصه را ...

 

مــن قصــه را دوبــاره نــوشته كه گـم شــود

حــــالا تــمــام قــصــه‌ي مــا را از ابتــدا ...

 

مـن بـودم و تـو بـودي و «مـا» هيـچ‌كس نبود

مـــن اين ور خيــابان، تــو آن ور خيــا    ...

***

مـــرد آن ور خيــابان سيـــگار مــي‌كشيــد

دنبال من نـــگرد، از اين شـــهر رفـتـــه تا ...

 

سارا ناصرنصير

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱/٢۸ساعت ٩:۳٠ ‎ب.ظ توسط سارا ناصرنصير نظرات () |

Design By : Night Melody