ساراناصرنصیر

به تـــــو كــه همــه‌اي و هـميــشه

 

مثـــل شـــــروع قــصه‌ي دنيا شــــروع شــــد

از بـــطــــن گــــرم آدم و حـــوا شــــروع شد

 

نه خواب خـــواب بــــود نــه بيـداري اصــيــل

از مـــــرز واقــــعـــيت و رويـــا شــروع شــد

 

دنيا به دور مــــحـور خـود چـرخ خورد و خورد

تا امتـــحـــان روز مبـــــادا شـــــروع شــــد

 

آدم به چشم‌هــــاي خـدا خيــــره شــد و بعد-

آتــش گــــرفت آدم و حــــوا شــــروع شــد

 

حوا منــــم كه نو شــــدم از شعــله‌هـاي تــو

اصــــلا تمــام قصــه از ايــن‌جــا شــروع شد

 

آدم نــشــــست تــوي گـلوي مــن و چكــيد

آن قــــدر چــكه چــكه كـه دريا شــروع شد

 

دريــاي آب و آتـــش، دريــــايـي از جــنـون

طوفان سهـــمگـــين صــــــداهـا شروع شـد

 

طوفان چنان كه هر چه مرا در خـودم شكسـت

طوفان چنان كه از من و تو «ما» شــروع شـد

 

«ما» از گلوي خســــته‌ي تو پــر گرفت، بعد ـ

كــم كـــم صــداي رفــتن پاهــا شروع شد ...

***

حــــالا تمــــام قصـــه پر از رد پاي مــاست

حالا دوباره قــــصه‌ي دنيــا شــــروع شــــد

 

                                                  

                                              سارا ناصرنصير

نوشته شده در ۱۳۸٤/٥/۱٦ساعت ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ توسط سارا ناصرنصير نظرات () |

Design By : Night Melody